Grzybobranie ma w sobie coś wyjątkowego. Cisza lasu, zapach wilgotnej ściółki i satysfakcja, gdy pomiędzy liśćmi pojawia się dorodny borowik, sprawiają, że dla wielu osób jest to jeden z najprzyjemniejszych rytuałów późnego lata i jesieni. Zanim jednak ruszymy między drzewa, warto pomyśleć nie tylko o tym, jakie grzyby zbierać, lecz także do czego je wkładać.
Plastikowe wiadro albo reklamówka wydają się wygodnym rozwiązaniem. Są lekkie, tanie i niemal zawsze znajdują się pod ręką. Niestety właśnie taki sposób przechowywania leśnych zbiorów może znacząco pogorszyć ich jakość. Grzyby są produktami wyjątkowo nietrwałymi, bogatymi w wodę i podatnymi na szybkie psucie, dlatego potrzebują przewiewnego pojemnika. Właśnie z tego powodu od pokoleń do lasu zabiera się przede wszystkim kosz wiklinowy na grzyby.
Co dzieje się z grzybami zamkniętymi w plastiku?
Świeżo zebrane grzyby zawierają dużo wody i są bardzo delikatne. Gdy wkładamy je do foliowej reklamówki, wilgoć nie ma możliwości swobodnego odparowania. W środku szybko robi się ciepło, wilgotno i duszno - szczególnie, jeśli grzybobranie trwa kilka godzin albo odbywa się w ciepły dzień.
W takich warunkach grzyby zaczynają się zaparzać. Tracą jędrność, robią się miękkie i wilgotne, a przede wszystkim znacznie szybciej się psują. Brak odpowiedniej cyrkulacji powietrza sprzyja także rozwojowi bakterii i pleśni. Dlatego nawet prawidłowo rozpoznany, jadalny grzyb może nie nadawać się do spożycia, jeśli przez dłuższy czas był niewłaściwie przechowywany.
Wraz z psuciem się grzybów zachodzą w nich naturalne procesy rozkładu. Im wyższa temperatura, więcej wilgoci i mniej świeżego powietrza, tym szybciej mogą one postępować. W efekcie zebrane grzyby mogą zmienić zapach, konsystencję i wygląd, a ich spożycie może prowadzić do problemów żołądkowych. Z tego powodu nie warto oceniać bezpieczeństwa zbiorów wyłącznie na podstawie tego, czy znaleźliśmy gatunek jadalny. Równie ważne jest to, w jakich warunkach grzyby trafiły z lasu do naszej kuchni.
Podobny problem występuje w przypadku zwykłego plastikowego wiadra. Co prawda jego sztywne ścianki lepiej chronią grzyby przed zgnieceniem niż reklamówka, ale nadal ograniczają dostęp powietrza i utrudniają odprowadzanie wilgoci. Jeśli chcemy korzystać z pojemnika wykonanego z tworzywa, lepszym rozwiązaniem będzie ażurowy koszyk przeznaczony do kontaktu z żywnością. Najbardziej tradycyjnym i sprawdzonym wyborem pozostaje jednak przewiewny kosz wiklinowy na grzyby, w którym zbiory mogą swobodnie „oddychać” podczas całej drogi przez las.
Reklamówka szkodzi również jakości zbiorów
Problem z foliówką nie kończy się na braku wentylacji. W miękkiej reklamówce grzyby przemieszczają się przy każdym kroku. Większe owocniki naciskają na mniejsze, trzony pękają, a delikatne kapelusze zostają zgniecione. Im więcej grzybów znajduje się w torbie, tym większy nacisk działa na te leżące na samym dnie.
Uszkodzony grzyb psuje się szybciej niż owocnik, który zachował swoją strukturę. Pęknięcia i zmiażdżone tkanki uwalniają wodę oraz soki komórkowe, a zawartość reklamówki staje się jeszcze bardziej wilgotna. Po kilku godzinach leśnej wędrówki efekt może być daleki od oczekiwań - zamiast jędrnych borowików czy podgrzybków, przynosimy do domu połamane i mokre zbiory.
Ostrożność należy zachować również w przypadku przypadkowych plastikowych pojemników znalezionych w garażu, czy pomieszczeniu gospodarczym. Nie każde wiadro z tworzywa jest przeznaczone do kontaktu z żywnością. Pojemniki budowlane i techniczne mogą być wykonane z materiałów, dla których producent nie przewidział przechowywania produktów spożywczych. Zamiast zastanawiać się, czy konkretny plastik jest odpowiedni, warto sięgnąć po rozwiązanie stworzone do transportowania naturalnych produktów.
Dlaczego wiklinowy kosz na grzyby sprawdza się najlepiej?
Klasyczny koszyk wiklinowy na grzyby może wydawać się elementem leśnej tradycji, ale jego konstrukcja odpowiada dokładnie na problemy, które powoduje plastik. Plecionka nie tworzy szczelnej bariery. Pomiędzy wiklinowymi prętami pozostają naturalne przestrzenie, dzięki którym powietrze może swobodnie przepływać wokół zbiorów, a nadmiar wilgoci łatwiej odparowuje.
Równie istotna jest sztywność kosza. Jego ścianki i stabilne dno chronią grzyby przed przypadkowym zgniataniem. Owocniki można układać znacznie luźniej niż w reklamówce, dzięki czemu kapelusze pozostają całe, a grzyby zachowują lepszą kondycję podczas drogi z lasu do domu.
Ażurowa plecionka ma jeszcze jedną właściwość. Dojrzałe owocniki uwalniają ogromne ilości zarodników, a otwarta konstrukcja kosza nie stanowi dla nich szczelnej przeszkody. Część może więc podczas spaceru trafiać z powrotem na leśne podłoże. Nie oznacza to oczywiście, że za każdym grzybiarzem automatycznie powstanie nowa grzybnia - jej rozwój zależy od odpowiednich warunków środowiskowych. Mimo to przewiewny kosz znacznie lepiej współgra z charakterem grzybobrania, niż szczelna plastikowa torba.
Grzyby potrzebują przewiewu, ochrony przed zgniataniem i możliwie szybkiego przetworzenia po powrocie z lasu. Foliowa reklamówka nie zapewnia im takich warunków, a zwykłe, szczelne plastikowe wiadro również nie jest trafnym wyborem. Tradycyjny kosz wiklinowy na grzyby okazuje się więc najlepszym rozwiązaniem - jest przewiewny, wielorazowy, trwały i funkcjonalny. Co najważniejsze, pomaga dostarczyć leśne zbiory do domu w znacznie lepszej kondycji. Jeśli szukasz kosza, który połączy praktyczność z naturalnym pięknem tradycyjnego rzemiosła, w kolekcji The Wicker Stories znajdziesz ręcznie wyplatane kosze wiklinowe stworzone z myślą o wielu sezonach wspólnych wypraw do lasu.
