Between Wicker and Lace

Folkowisko in Wygiełzów: hoe de beste verbindingen worden geweven

Sommige evenementen laten je achter met een tas vol materialen, een paar nieuwe foto’s op je telefoon en het gevoel dat je eigenlijk wel een extra kop koffie kunt gebruiken. Andere laten je iets veel waardevollers: nieuwe connecties, frisse inspiratie en een hoofd vol ideeën.

En dat is precies hoe Folkowisko in het Museum van Westelijk Małopolska in Wygiełzów voor mij was.

Op 7 juni 2026 kwam het openluchtmuseum in Wygiełzów tot leven met muziek, traditionele regionale klederdracht, handgemaakte ambachten, de aroma’s van lokale gerechten en mensen die in staat zijn buitengewone dingen te maken van materialen die de meesten van ons in het dagelijks leven nauwelijks opmerken.

Sommigen brachten klei.

Andere mensen brachten hout mee.

Iemand bracht honing mee.

Iemand anders bracht kant mee.

En wij brachten natuurlijk riet.

Zoals het bleek, hadden we ook genoeg om over te praten.

Folkowisko - Waar traditionele ambachten echt tot leven komen

Folkowisko in Wygiełzów was een echte viering van de volkscultuur. Het programma bevatte optredens van regionale volksgroepen, een traditionele voedselwedstrijd, workshops, tentoonstellingen, een ambachtsmarkt en demonstraties van traditionele vaardigheden.

Het evenement bracht ambachtslieden samen die gespecialiseerd zijn in een breed scala aan ambachten, waaronder:

  • Keramiek

    Smeden

    Borduren

    Houtsnijden

    Kruidkunde

    Imkeren

    Kantklossen

    En natuurlijk rietvlechten en mandenmakerij

Kortom, een gevaarlijke plek voor creatieve mensen.

Je komt aan met de bedoeling je rieten manden te laten zien, en een uur later zit je te bedenken of je misschien ook wat kant, borduurwerk, keramiek en een paar nieuwe projecten nodig hebt om aan te werken.

Toen riet en kant elkaar ontmoetten

Een van de mooiste momenten van het gehele Folkowisko-evenement was het ontmoeten van de geweldige vrouwen van het Koniaków Kantcentrum (Centrum Koronki Koniakowskiej).

Traditioneel Koniaków-kantmaken is een volkomen andere wereld dan rietvlechten. Andere gereedschappen, andere materialen en andere technieken.

Maar zodra we begonnen te praten, ontdekten we al snel hoeveel we gemeen hadden.

Want of je nu een haaknaald vasthoudt of een handvol lange wilgentenen, vroeg of laat rijzen dezelfde vragen:

Hoe behouden we traditionele ambachten?

Hoe inspireren we jongere generaties om daarin geïnteresseerd te raken?

Hoe kunnen we traditioneel vakmanschap op een moderne manier presenteren?

Hoe helpen we mensen handgemaakte ambachten te zien als meer dan alleen een “mooi object”?

En dan realiseer je je dat kantmaken en rietvlechten eigenlijk heel veel gemeen hebben.

In het ene vlechten we draden in elkaar.

In het andere vlechten we wilgentenen.

En onderweg... vlechten we ook verbindingen tussen mensen.

Workshops rietvlechten gaan over meer dan manden maken

We geven al jaren workshops rietvlechten, en ik ben me steeds meer gaan realiseren dat iets met je eigen handen maken slechts één onderdeel van de ervaring is.

Natuurlijk komen deelnemers omdat ze iets nieuws willen leren.

Ze vlechten.

Ze experimenteren.

Soms lukt alles meteen perfect bij de eerste poging.

Soms heeft de wilgentak haar eigen ideeën.

Soms moet je de helft van je werk losmaken en helemaal opnieuw beginnen.

En meestal is dat het moment waarop iemand de klassieke opmerking maakt:

“Maar vijf minuten geleden zag het er nog helemaal goed uit!”

Zo begint het avontuur van traditioneel vakmanschap.

Maar workshops vervullen nog een even belangrijke functie.

Ze bieden een kans om contact te maken en een gesprek te voeren.

Terwijl mensen rond de tafel zitten, beginnen ze te praten. Over ambachten, werk, familie, reizen en tradities. Iemand geeft een handig tipje. Iemand anders houdt een wilgentak op zijn plaats. Weer een ander vraagt waar we vandaan zijn gekomen.

En voordat je het weet, is een groep volslagen vreemden een verrassend hecht team geworden.

Het vlechten van verbindingen - onze andere specialiteit

Je zou kunnen zeggen dat onze workshops een onverwachte extra hebben.

Naast rieten manden, decoraties en geweven wilgenharten neemt iets anders ook vorm aan:

Gesprekken, connecties, professionele relaties, samenwerkingen en vriendschappen.

En ik denk dat dat is wat ik het meest waardeer aan evenementen zoals deze.

Wanneer we naar Folkowisko reizen, is ons belangrijkste doel natuurlijk om ons ambacht te vertegenwoordigen en mensen kennis te laten maken met de tradities van het Poolse rietvlechten.

Maar je weet nooit wie je bij de buurstand zult ontmoeten.

Misschien een kantmaakster.

Misschien een pottenbakker.

Misschien een kunstenaar.

Misschien iemand met wie we een paar maanden later aan een gezamenlijk project gaan werken.

In de wereld van traditionele ambachten leidt het ene gesprek vaak tot het andere.

En dan weer tot een nieuw idee.

Het Koniaków Kantcentrum - een ontmoeting om te onthouden

Het ontmoeten van de vrouwen van het Koniaków Kantcentrum was een van die memorabele momenten. Er waren veel glimlachen, gesprekken en een gedeelde passie voor traditioneel vakmanschap. Hoewel we in verschillende velden werken, delen we iets heel belangrijks: het geloof dat traditionele vaardigheden niet opgesloten moeten worden in museumvitrines.

Ze moeten worden beoefend, gedemonstreerd, ontwikkeld en doorgegeven aan toekomstige generaties.

Koniaków-kant blijft leven wanneer iemand een haaknaald oppakt.

Rietvlechten blijft leven wanneer iemand voor het eerst probeert een wilgentak te buigen en vraagt:

“Wil je echt dat ik hem zo ver buig?”

Ja. Echt waar.

De wilgentak zal het overleven.

En vaak geldt dat ook voor de deelnemer.

Ambacht brengt mensen samen

Folkowisko benadrukte nog een belangrijke waarheid.

Traditie hoeft niet alleen maar te betekenen dat je naar het verleden kijkt.

Het kan ook een prachtige manier zijn om betekenisvolle verbindingen in het heden te bouwen.

Handwerk is een universele taal die gemakkelijk grenzen van leeftijd, regio en zelfs nationaliteit overstijgt.

Het evenement bracht ambachtslieden, kunstenaars en volksgroepen uit Polen en Slowakije samen. Iedereen bracht iets van zichzelf mee - muziek, traditionele kostuums, vaardigheden, familieverhalen en lokale gebruiken.

En toen begonnen al die verschillende elementen samen te komen.

Dat is wanneer het echt interessant wordt.

Tot ziens aan de volgende workshoptafel

Ik kwam terug van Folkowisko in Wygiełzów er meer van overtuigd uit dan ooit dat workshops rietvlechten veel meer zijn dan leren hoe je manden maakt.

Ze zijn een kans om elkaar te ontmoeten.

Om nieuwe mensen te leren kennen.

Om ervaringen uit te wisselen.

Om te genieten van onverwachte gesprekken die soms leiden tot ideeën en samenwerkingen die allesbehalve toevallig blijken te zijn.

Het ontmoeten van de vrouwen van het Koniaków Kantcentrum was het perfecte voorbeeld.

Want uiteindelijk maakt het niet echt uit of we wilgentenen vlechten, kant maken of verschillende ideeën bij elkaar brengen.

Wat het meest telt, zijn de verbindingen die we onderweg tussen mensen creëren.

En ik denk dat dat is waarom we het zo leuk vinden om workshops te geven.

Want je weet nooit precies wat je mee naar huis neemt.

Een rieten mand is zeer waarschijnlijk.

Een nieuwe verbinding is vrijwel gegarandeerd.

En nog een gezamenlijk project?

Je kunt dat nooit helemaal uitsluiten.

 

Reactie plaatsen